As

Tien jaar geleden hebben we deze kangoeroewoning gekocht zodat onze zoon met een handicap steeds bij ons kon blijven wonen. Onze zoon ging zo sterk achteruit dat thuis wonen onhaalbaar werd. Ik heb veel liefde voor mijn tuin en zit liever buiten dan binnen, maar alle aandacht ging steeds (en nog steeds) naar de zoon. Mijn huidige tuin is een bron van ergernis geworden met veel te veel beton, loszittende tegels, geen schaduw, een tuinpoortje dat halfstok hangt en planten die steeds doodgaan. Ik probeer de boel op te fleuren met veel potten, maar een goede basis waar ik verder op kan bouwen ontbreekt volledig. In mijn droomtuin zie ik mij zitten in de schaduw van enkele bomen. Onder de bomen liefst een wildgroei van varens. Een wilde tuin, niet te strak en afgemeten. En minder beton... Heerlijk! Zo stel ik mij mijn tuin voor. 🥰